زريوار كردستان

   درياچه زريوار، با آن جاده رويايي و جنگلهاي پرصلابتش، زينت مريوان است؛ جنگلهايي که بيش از 185 هزار هکتار وسعت دارند و رطوبت ابرهاي بارانزاي مديترانه اي را مي بلعند. وارد مريوان که مي شوي، بيشتر لباس کردي به تن دارند، مردها دستار به سرند و زنها با پوشش محلي دیده می شوند. اغلب آنها کردي را با لهجه اي شيرين و قديمي اورامي صحبت مي کنند که اصالتي تاريخي دارد.  اورامي لهجه اي است که اغلب مردم ساکن در قسمتهاي جنوبي شهرستان مريوان و شهرستان پاوه به آن تکلم می کنند.

   زريوار مريوان را هر چه وصف کنیم کم است. اين درياچه در ارتفاع 1285 متري از سطح دريا، با طول 5/4 کيلومترو عرض کمتر از 2 کيلومتر، در دو کيلومتري غرب مريوان آرميده است. آب آن شيرين است و از جوشش چشمه هاي کف درياچه تأمين مي شود. زريوار در ميان مردم کردستان جايگاه باعظمت و غرور آفريني دارد و هر ميزبان کردي ميهمانش را به ديدن آن فرا مي خواند و درباره اش قصه ها و افسانه ها می گويد.

 

   درياچه زريوار سرزمين نيلوفرهاي آبي با گلهاي سفيدي است كه بيشتر در کناره هاي درياچه و سواحل آن ديده مي شوند؛ و در کنار علفهاي هفت بند و نيهاي بلند در قسمتهاي جنوب شرقي درياچه، شکوه و عظمتي بينظير به آن داده اند.

   اين درياچه، علاوه بر زيبايي مسحور کننده اش، نقش مهمي هم در کشاورزي و صيد ماهي منطقه ايفا مي کند.   چشمه هاي «اورامان ماتان» و «ژاورود» مريوان همراه با مناطق و مناظر طبيعي، نظر هر بيننده اي را به خود جلب مي کند؛ و به همراه «کوه تخت» (با 2820متر ارتفاع) در 32 کيلومتري جنوب مريوان و کوههاي «کمانجرد» در «بندکوه»، از ديگر ديدنيهاي بیمانند منطقه مريوان محسوب مي شود. جنگلهاي مريوان نيز مملو از درختان بلوط، مازو، گلابي وحشي، زبان گنجشک، گردو، سيب وحشي، پسته وحشي، زالزالک، آلبالوي جنگلي، بادام تلخ، است.
علاوه بر اين، جنگلهاي کردستان براي شکار (البته به شيوه مجاز) يکي از مناطق عالي محسوب مي شود؛ چنانکه در اين استان 34 شکارگاه با گونه هاي مختلفي از نوع گراز، شغال، روباه، بز، قوچ، ميش، خرس؛ و پرندگان شامل کبک، تيهو، قمري، بلدرچين، اردک، سرسبز، لک لک، دارکوب، وجود دارد.